Aksidenti i rëndë në Durrës, ku humbën jetën dy fëmijë të mitur dhe një tjetër mbeti i plagosur rëndë, ka hapur një debat të fortë publik mbi përgjegjësinë institucionale dhe efikasitetin e masave parandaluese të Policisë Rrugore.
Sipas të dhënave zyrtare, drejtuesi i automjetit, Nikoll Radaci, rezultoi se e drejtonte mjetin në gjendje të dehur në momentin e aksidentit. Testet e alkoolit treguan nivele të larta, ndërsa pas ngjarjes ai u arrestua nga Policia e Durrësit. Për më tepër, nga verifikimet rezulton se ai kishte një histori të mëparshme shkeljesh rrugore, përfshirë parakalim të gabuar në vitin 2020 dhe dy raste tejkalimi shpejtësie në vitin 2022, ku i ishte pezulluar përkohësisht leja e drejtimit.
Këto të dhëna kanë ngritur pyetjen thelbësore, se a duhej që ky drejtues të ishte ende në timon?
Rasti nxjerr në pah një problem të njohur në sistemin e sigurisë rrugore, si natyra e masave administrative ndaj shkelësve të përsëritur. Në këtë rast, ndëshkimet e mëparshme kanë qenë relativisht të lehta, gjobë dhe pezullim i përkohshëm, pa çuar në masa më të ashpra si heqje afatgjatë e lejes së drejtimit apo ndjekje më e thelluar e rrezikshmërisë së drejtuesit.
Kjo ngre një tjetër debat se a ka funksionuar sistemi i monitorimit të drejtuesve problematikë? Në praktikë, shumë shkelje rrugore trajtohen në mënyrë të izoluar, pa krijuar një profil të rrezikut të përsëritur që mund të çonte në masa më të forta parandaluese.
Rasti i Durrësit ka rikthyer në vëmendje një pyetje të rëndësishme për sistemin se a mjaftojnë gjobat dhe pezullimet afatshkurtra për të parandaluar drejtuesit problematikë, apo nevojitet një qasje më e rreptë dhe sistem më i integruar i kontrollit?
Policia injoron denoncimet



