Është bërë publik testamenti i akademikut dhe shkrimtarit të njohur Rexhep Qosja, një dokument personal ku ai shpreh qartë dëshirat e tij për mënyrën e varrimit dhe reflektime mbi jetën, veprimtarinë dhe qëndrimet e tij.

Në testamentin e datës 30 prill 2016, të shkruar në Prishtinë, Qosja i drejtohet nipit të tij Valjet, duke i besuar atij kujdesin për organizimin e varrimit. Ai kërkon që ceremonia të zhvillohet pa ritual fetar, duke theksuar bindjet e tij në mendimin shkencor dhe përparimin shoqëror.

Po ashtu, Qosja shprehet kundër çdo pranie zyrtare në ceremoni, në përputhje me qëndrimet e tij kritike ndaj pushteteve gjatë jetës. Ai kërkon që varrimi të realizohet vetëm nga familjarët, në mënyrë të thjeshtë, pa fjalime, pa media dhe pa lule, pranë varrit të bashkëshortes së tij, Shpresa.

Në tekstin e tij, ai shpreh qetësi për jetën e jetuar, duke theksuar se veprimtaria e tij mendore dhe politike i është kushtuar lirisë, bashkimit dhe mirëqenies së popullit shqiptar. Ai shton se nuk i ka mbetur borxh as Shqipërisë dhe as Kosovës, ndërsa vlerësimin përfundimtar e lë në dorë të historianëve të ardhshëm.

Megjithatë, akademiku pranon se nuk ka qenë i pagabueshëm, duke reflektuar mbi ashpërsinë e disa qëndrimeve të tij në kontekste të vështira politike e shoqërore. Pavarësisht kësaj, ai shprehet i bindur se ka jetuar dhe vepruar duke promovuar të mirën dhe njerëzillëkun.

Dokumenti përmbyllet me një deklaratë të qartë të vetëdijes së tij në momentin e shkrimit, duke e bërë testamentin një dëshmi të rrallë personale dhe filozofike të një prej figurave më të rëndësishme të mendimit shqiptar.