Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike i Iranit (IRGC) mbetet një nga institucionet më të fuqishme dhe më strategjike të vendit, edhe pas sulmeve ajrore të përbashkëta të SHBA-së dhe Izraelit që vranë udhëheqësit kryesorë të regjimit, përfshirë Udhëheqësin Suprem Ajatollah Ali Khamenei.
IRGC nuk është thjesht një forcë ushtarake me afro 200,000 anëtarë paraushtarakë. Ai funksionon si një qeveri paralele dhe si një forcë ekonomike, duke ruajtur ndikimin e regjimit islamik të formuar pas Revolucionit të vitit 1979 dhe duke zgjeruar kontrollin e tij në Lindjen e Mesme. Misioni kryesor është mbrojtja e regjimit dhe parandalimi i përpjekjeve për rrëzimin e qeverisë.
Analistët paralajmërojnë se edhe pse sulmet amerikano-izraelite goditën komandantët më të lartë, aparati i madh i sigurisë dhe strukturat paralele të IRGC-së mbeten të paprekura, duke i lejuar organizatës të vazhdojë të gjenerojë të ardhura nga aktivitete të paligjshme dhe të mbështesë aleatë si militantët Houthi në Jemen.
“IRGC është një forcë shumë e radikalizuar dhe e indoktrinuar. Ideja që ata të ndryshojnë anë është e pamundur,” tha Kasra Aarabi, drejtor i kërkimeve mbi IRGC-në në organizatën United Against Nuclear Iran.
Divizioni Quds i IRGC-së merret me marrëdhëniet me grupet militante në rajon, ndërsa komponentët e tjerë përgjigjen për programin raketor dhe sigurinë e brendshme. Një nga objektivat e sulmeve izraelite ishte Shtabi Tharallah, që koordinon inteligjencën, forcat e Basij-it dhe operacionet psikologjike brenda vendit.
Analistët thonë se paralizimi i IRGC-së do të kërkojë javë apo muaj sulmesh të tjera dhe masa shtesë, përpara se regjimi iranian të mund të dobësohet. Pa këtë, elementët më të ashpër të IRGC-së mund të konsolidojnë pushtetin, duke e bërë regjimin edhe më represiv.
Presidenti Donald Trump iu bëri thirrje IRGC-së dhe forcave të sigurisë të “bashkohen në mënyrë paqësore” me qytetarët që kundërshtojnë regjimin, por analistët e konsiderojnë këtë skenar të vështirë për t’u realizuar në afat të shkurtër.
Brenda Iranit, IRGC mbikëqyr baza në secilin nga 22 distriktet komunale të Teheranit përmes Basij-it, ndërsa një infrastrukturë e ngjashme ekziston në të gjithë vendin. Organizata është projektuar për të bërë vendin më rezistent ndaj sulmeve të huaja dhe ka katër nivele zëvendësuesish për udhëheqësit kryesorë në rast të një fushate të zgjatur ushtarake.
Ish-komandantët Ali Larijani dhe Mohammad Bagher Ghalibaf janë ndër pretendentët kryesorë për pushtetin nëse rrjedha politike ndryshon, por analistët besojnë se një tranzicion larg 47 viteve sundim klerikal është skenari më pak i mundshëm.
Konkluzioni i ekspertëve: IRGC mbetet një forcë e fuqishme dhe ideologjikisht e integruar që garanton mbijetesën e regjimit, dhe pa ndërhyrje të vazhdueshme ushtarake dhe strategjike nga SHBA-ja dhe aleatët, qeveria iraniane ka gjasa të qëndrojë e paprekur, duke konsoliduar pushtetin dhe duke forcuar elementët më të ashpër të saj.
