KreuAktualitetBotaI besuari i Giovanni Falcones nën hetim për masakrën e Borsellinos/ Historia...

I besuari i Giovanni Falcones nën hetim për masakrën e Borsellinos/ Historia e Gianni De Gennaros

Mbështet E Vërteta.al . Nëse mendoni se gazetaria duhet të jetë e lirë, e verifikuar dhe pranë qytetarit, na ndihmoni të vazhdojmë. IBAN – Credins Bank AL50212110090000000002316105 SWIFT/BIC: CDISALTR

 

Gianni De Gennaro, një nga figurat më me ndikim në aparatin e sigurisë italiane për gati gjysmë shekulli, u përball në fund të karrierës me një hetim që vuri në pikëpyetje një pjesë të historisë së tij profesionale. Ish-drejtuesi i Policisë italiane dhe i shërbimeve të inteligjencës u përfshi në hetimet për dyshimet mbi devijimin e hetimeve të vrasjes së gjyqtarit antimafia Paolo Borsellino, një prej krimeve më të rënda të mafies siciliane.

De Gennaro ndërtoi një karrierë të gjatë në institucionet më të rëndësishme të shtetit italian, duke kaluar nga strukturat hetimore në drejtimin e Policisë, shërbimet e inteligjencës dhe më pas në krye të kompanive e institucioneve të rëndësishme ekonomike. Për vite me radhë, ai u konsiderua një nga njerëzit që zotëronin më shumë informacion dhe ndikim brenda strukturave të sigurisë së Italisë.

Por në fund të jetës së tij, emri i tij u përfshi në një tjetër kapitull të errët të historisë italiane: hetimet për masakrën e Via D’Amelio, ku më 19 korrik 1992 u vra gjyqtari Paolo Borsellino së bashku me pesë anëtarë të eskortës së tij.

Nga bashkëpunëtor i Falcones te dyshimet për çështjen Borsellino

Një nga momentet më të rëndësishme të karrierës së De Gennaros ishte bashkëpunimi me gjyqtarin Giovanni Falcone, një prej simboleve të luftës kundër mafies në Itali. Të dy punuan së bashku në hetimin ndërkombëtar “Pizza Connection”, që zbuloi lidhjet mes trafikut të drogës në Sicili dhe rrjeteve kriminale në Shtetet e Bashkuara.

Falcone kishte besim të madh te De Gennaro dhe e konsideronte një bashkëpunëtor të rëndësishëm në luftën kundër Cosa Nostra-s. Ky raport ndikoi edhe në reputacionin e policit, i cili më vonë mori drejtimin e strukturave më të rëndësishme të sigurisë italiane.

Megjithatë, vite më vonë, De Gennaro u gjend në qendër të hetimeve të Prokurorisë së Caltanissetta-s për dyshimet mbi devijimin e hetimeve të masakrës së Via D’Amelio. Sipas hipotezave të hetimit, marrëdhëniet e tij me ish-drejtuesin e Policisë së Palermos, Arnaldo La Barbera, mund të kishin rëndësi për të zbardhur mënyrën se si u drejtuan hetimet pas vrasjes së Borsellinos.

Ai pritej të dëshmonte në gjykatë më 1 dhjetor, sipas informacionit të publikuar në materialin mbi çështjen.

Përfshirja e emrit të tij në këtë çështje përbënte një kontrast të fortë me të kaluarën profesionale. Njeriu që kishte ndihmuar në ndërtimin e hetimeve kundër mafies gjendej tashmë nën vëmendjen e prokurorëve për një nga episodet më të rënda të historisë së drejtësisë italiane.

Karriera nisi në vitin 1973, ngjitja deri në krye të Policisë

De Gennaro hyri në Policinë italiane në vitin 1973 dhe u dallua fillimisht në strukturat hetimore, ku fitoi reputacion për aftësinë në gjurmimin dhe kapjen e personave të kërkuar nga drejtësia.

Një nga sukseset që i forcoi marrëdhëniet me autoritetet amerikane ishte operacioni “Pizza Connection”, që zbuloi një rrjet ndërkombëtar të trafikut të drogës, i lidhur me mafien siciliane dhe aktivitetin kriminal në SHBA.

Më vonë, ai mori drejtimin e Drejtorisë së Hetimeve Antimafia (DIA), një strukturë e specializuar për hetimin e organizatave kriminale. Në atë periudhë, ai e përshkruante funksionimin e institucioneve policore përmes një krahasimi mjekësor: skuadra hetimore ishte urgjenca, kuestura spitali, ndërsa DIA klinika universitare që trajtonte rastet më të ndërlikuara.

Karriera e tij vijoi me emërimin në krye të Policisë së Shtetit italian dhe më pas në drejtimin e Departamentit të Informacionit për Sigurinë (DIS), duke u shndërruar në një nga njerëzit më të rëndësishëm të aparatit shtetëror.

Përplasja me Ilda Boccassinin dhe polemikat politike

Pavarësisht marrëdhënieve të ngushta që kishte krijuar me figura të rëndësishme të drejtësisë italiane, De Gennaro nuk i shpëtoi përplasjeve.

Një prej tyre ishte ajo me prokuroren Ilda Boccassini, me të cilën kishte bashkëpunuar në periudhën e luftës kundër mafies dhe kishte ndarë lidhjen profesionale me Giovanni Falconen.

Në librin e saj “La stanza numero 30”, Boccassini rrëfen një takim të zhvilluar në nëntor të vitit 2000, kur De Gennaro drejtonte Policinë italiane. Sipas saj, ai i kishte kërkuar të reflektonte mbi nismat gjyqësore kundër Silvio Berlusconit, duke argumentuar se ato mund të cenonin ekuilibrat institucionalë.

Boccassini e konsideroi këtë ndërhyrje të papranueshme dhe një largim nga parimet që kishin mbrojtur më parë së bashku. Episodi shënoi fundin e marrëdhënies së tyre.

G8 në Gjenovë, dhuna policore dhe hetimi ndaj tij

Një tjetër njollë e debatueshme në karrierën e De Gennaros lidhet me samitin e G8 në Gjenovë, në korrik të vitit 2001.

Gjatë protestave kundër samitit, ndërhyrjet e policisë në shkollën Diaz dhe në qendrën e ndalimit Bolzaneto u shoqëruan me dhunë ndaj protestuesve, keqtrajtime dhe shkelje të të drejtave të njeriut.

Në atë kohë, De Gennaro ishte në krye të Policisë italiane dhe u përball me kritika për përgjegjësinë institucionale të strukturave që drejtonte.

Në vitin 2007, ai u vu nën hetim për dyshime se kishte nxitur dëshmi të rreme në lidhje me ngjarjet në shkollën Diaz. Po atë vit u largua nga drejtimi i Policisë. Megjithatë, çështja përfundoi në favor të tij dhe në vitin 2011 Gjykata e Kasacionit e shpalli përfundimisht të pafajshëm, duke konstatuar se fakti penal nuk ekzistonte.

Nga shërbimet e inteligjencës te drejtimi i Leonardo-s dhe bankës

Largimi nga drejtimi i Policisë nuk e nxori De Gennaron jashtë qendrave të vendimmarrjes në Itali.

Ai mori detyra të tjera të rëndësishme në administratën shtetërore, përfshirë menaxhimin e emergjencës së mbetjeve në rajonin e Kampanias dhe funksione pranë qeverisë së Mario Montit.

Më pas, ai kaloi në drejtimin e Finmeccanica-s, kompanisë së njohur sot si Leonardo, një prej grupeve më të rëndësishme italiane në industrinë e mbrojtjes dhe teknologjisë. Ai u përfshi gjithashtu në çështje që lidhen me projektin e urës mbi Ngushticën e Mesinës.

Një tjetër detyrë e rëndësishme ishte drejtimi i Banca Popolare di Bari, pas krizës që përfshiu institucionin financiar.

Ndërkohë, vëllai i tij, Andrea De Gennaro, arriti në postin e komandantit të përgjithshëm të Guardia di Finanza-s, një prej strukturave kryesore italiane për luftën kundër krimit ekonomik dhe financiar.

“Lo Sbirro” dhe “Lo Squalo”, njeriu që zotëronte informacionin

Në qarqet ku vepronte, De Gennaro njihej me nofkat “Lo Sbirro” (Polici) dhe “Lo Squalo” (Peshkaqeni). Ai përshkruhej si një njeri i qetë, me vetëbesim të lartë dhe i vështirë për t’u vënë në vështirësi.

Një nga elementet që e karakterizonte ishte njohja e gjerë e informacionit që qarkullonte në institucionet shtetërore. Pasi kishte drejtuar Policinë dhe shërbimet e inteligjencës, ai kishte qenë në kontakt me çështje që preknin sigurinë, politikën dhe ekonominë italiane.

Filozofia e tij profesionale mbështetej te ideja se hetuesit duhej të vepronin me gjakftohtësi, pa motive personale dhe pa ndjenja hakmarrjeje. Ai argumentonte se policia dhe mafia kishin të përbashkët domosdoshmërinë për të vepruar, por dalloheshin thelbësisht nga mënyra se si përdornin forcën.

Për vite me radhë, De Gennaro arriti të ruante pozicionin e tij përtej ndryshimeve të qeverive dhe përplasjeve politike, duke punuar me administrata të drejtuara si nga e majta, ashtu edhe nga e djathta.

Por hetimet e Caltanissetta-s për masakrën e Via D’Amelio rikthyen në vëmendje një kapitull që mund të ndryshonte mënyrën se si do të kujtohej një prej figurave më të fuqishme të sigurisë italiane.

spot_img
ARTIKUJ TË NGJASHËM
- Advertisment -spot_img

Më të Lexuarat