Mbështet E Vërteta.al . Nëse mendoni se gazetaria duhet të jetë e lirë, e verifikuar dhe pranë qytetarit, na ndihmoni të vazhdojmë. IBAN – Credins Bank AL50212110090000000002316105 SWIFT/BIC: CDISALTR
Roni Dego
THIRRJE PËR DINJITETIN, DREJTËSINË DHE SHPRESËN E SHQIPTARËVE
Një deklaratë publike drejtuar qytetarëve shqiptarë
Të dashur bashkëqytetarë,
Po ju drejtohem sot jo vetëm si një qytetar shqiptar, por edhe si një njeri që ka shërbyer në Policinë e Shtetit, ka njohur nga afër përgjegjësinë institucionale dhe e di se çfarë do të thotë të shërbesh në emër të ligjit, të rendit dhe të sigurisë së qytetarëve.
Sot, shqetësimi im lidhet me një realitet që shumë shqiptarë e përjetojnë me zhgënjim, zemërim dhe humbje besimi: marrëdhënien e pushtetit me qytetarin.
Zhgënjimi, padrejtësia, injorimi i popullit dhe thyerja e besimit publik nuk janë thjesht fjalë. Janë plagë që prekin dinjitetin e një shoqërie dhe besimin e saj te shteti.
Kur qytetari ndien se zëri i tij nuk dëgjohet, se shqetësimet e tij shpërfillen dhe se premtimet politike nuk përputhen me realitetin që përjeton çdo ditë, atëherë lind një krizë që nuk mund të mbulohet me fjalime, propagandë apo spektakël politik.
Një kryeministër nuk është pronar i vendit. Nuk është mbi qytetarët dhe nuk mund ta trajtojë kritikën si armiqësi. Ai është në krye të qeverisë për të ushtruar një detyrë publike, në shërbim të qytetarëve dhe në përgjigje të Kushtetutës e ligjeve të Republikës.
Për këtë arsye, Edi Rama, si kryeministër i Shqipërisë, duhet të përballet me pyetjet, kritikat dhe pakënaqësitë e qytetarëve. Respekti për institucionin e kryeministrit nuk mund të kërkohet duke shpërfillur respektin për popullin. Autoriteti nuk buron nga tallja, arroganca apo epërsia e pretenduar, por nga përgjegjësia, maturia dhe respekti për ata që të kanë besuar drejtimin e vendit.
Nuk mund të kërkosh respekt nga populli, nëse qytetarët ndihen të parespektuar. Nuk mund të kërkosh besim, nëse nuk je i gatshëm të japësh llogari. Dhe nuk mund të flasësh në emër të interesit kombëtar, pa dëgjuar zërin e njerëzve që përbëjnë kombin.
Shqipëria nuk është pronë e një partie, e një qeverie apo e një individi. Shqipëria është shtëpia e përbashkët e të gjithë shqiptarëve. Ajo u përket edhe atyre që votojnë qeverinë, edhe atyre që e kundërshtojnë; edhe atyre që jetojnë këtu, edhe atyre që janë detyruar të kërkojnë një të ardhme larg vendit të tyre.
Kur flasim për tradhti, duhet të jemi të përgjegjshëm me fjalën. Por kur flasim për thyerjen e besimit publik, kemi të drejtë të kërkojmë përgjigje: Çfarë u premtua? Çfarë u realizua? Kush mban përgjegjësi për dështimet? Dhe çfarë po bëhet për të garantuar që ligji të jetë i barabartë për të gjithë?
Këto nuk janë pyetje kundër Shqipërisë. Janë pyetje në mbrojtje të Shqipërisë.
Si ish-drejtues i Policisë së Shtetit, besoj se ligji duhet të jetë mbi individin, institucioni mbi interesin personal dhe detyra ndaj qytetarit mbi çdo llogari politike. Shteti nuk forcohet kur qytetari hesht nga frika; shteti forcohet kur qytetari ndihet i lirë të flasë, të kundërshtojë dhe të kërkojë drejtësi.
Prandaj, thirrja ime është e qartë:
Të mos pranojmë padrejtësinë si normalitet.
Të mos e ngatërrojmë propagandën me të vërtetën.
Të mos e konsiderojmë heshtjen si paqe dhe frikën si bindje.
Të mos lejojmë që interesat e ngushta politike të vendosen mbi interesin e përgjithshëm.
Dhe mbi të gjitha, të mos humbasim besimin te Shqipëria, edhe kur humbasim besimin te ata që e drejtojnë atë.
Populli shqiptar nuk ka nevojë për hakmarrje, por për drejtësi. Nuk ka nevojë për urrejtje, por për përgjegjësi. Nuk ka nevojë për përplasje vëllavrasëse, por për një shtet ku askush nuk është mbi ligjin dhe askush nuk është i braktisur përpara tij.
Ndryshimi i vërtetë fillon kur qytetari ngre zërin, kur institucionet funksionojnë dhe kur përgjegjësia politike nuk shmanget, por pranohet. Ai duhet të vijë përmes fjalës së lirë, pjesëmarrjes qytetare, ligjit dhe mjeteve demokratike.
Shqipëria ka nevojë për drejtësi, dinjitet, siguri dhe shpresë. Ka nevojë për drejtues që e kuptojnë se pushteti është përgjegjësi e përkohshme, ndërsa shërbimi ndaj atdheut është detyrim moral.
Sepse kryeministrat ndërrohen, qeveritë vijnë e ikin, por Shqipëria mbetet. Dhe asnjë karrige pushteti nuk është më e rëndësishme se dinjiteti i një populli të tërë.
Me respekt për qytetarët, për ligjin dhe për Shqipërinë.
Një ish-drejtues i Policisë së Shtetit
