Deputeti i Partisë Demokratike, Agron Gjekmarkaj, ka zgjedhur ironinë dhe humorin politik për të komentuar zhvillimet brenda opozitës dhe qeverisë, duke marrë në shënjestër një numër emrash të njohur të politikës shqiptare.
Në një shkrim të gjatë me tone satirike, Gjekmarkaj përdor një gjuhë të ngarkuar me metafora dhe batuta për të përshkruar situatën politike gjatë muajve të verës, ndërsa thumbon figura të ndryshme të opozitës dhe mazhorancës.
Ai nis ironinë me vetë median “Kronika”, duke e përshkruar në mënyrë humoristike si një media që, sipas tij, është kthyer në “zëdhënëse të marifetit, hajrit, nurit e lezetit”.
Më pas, Gjekmarkaj ndalet te figura të ndryshme të Partisë Demokratike.
Për Gazment Bardhin, ai shkruan me ironi se “ka rënë në paqe e rehati për pak ditë”, ndërsa për Jorida Tabakun thotë se përmes statuseve të saj u kujton ndjekësve se “vjeshta po troket”.
Edhe Enno Bozdo nuk i shpëton ironisë së tij, ndërsa për Klevis Balliun shkruan se përcjell “urdhëresa si një lajmës që të kujton borxhin e vonë”.
Një nga figurat që merr më shumë vëmendje në shkrim është Flamur Noka.
Gjekmarkaj e quan me ironi “Kryezëvendës Liderin Flamur” dhe shkruan se ai “po mpreh armët me një limë guri diku nën një lis”, duke shtuar: “mjerë kush do bjerë në atë teh”.
Në shënjestër është edhe Belind Këlliçi, për të cilin Gjekmarkaj shkruan se “s’po lë gur pa lëvizur kundër qeverisë edhe në mes të zhegut”.
Por satira e Gjekmarkajt nuk ndalet te opozita. Në pjesën tjetër të shkrimit ai ironizon edhe një sërë figurash të mazhorancës dhe zyrtarëve të qeverisë.
Ai përmend Etilda Gjonajn, Delina Ibrahimajn, Festim Gozhdën, Toni Gogu, si dhe emra të tjerë, duke i përshkruar me një gjuhë të qëllimshme humoristike dhe shpesh thumbuese.
Për Delina Ibrahimajn, Gjekmarkaj përdor një tjetër krahasim ironik, duke shkruar se ajo “të duket profesoreshë e shkuar profesoreshes” dhe se edhe opozitës “do t’i lutemi ta konsiderojë si të tillë”.
Ndërsa për Festim Gozhdën, ai ironizon rolin e tij në qeveri duke shkruar se tashmë “e ka kuptuar që do jetë si biçim zëvendës ministri”, ndërsa për ministrin e Jashtëm, të cilin e quan në mënyrë satirike “Babua”, thotë se merret me “politikë të madhe”.
Në shkrim nuk mungojnë as thumbimet për drejtues të tjerë të institucioneve.
Gjekmarkaj ironizon edhe ministrin e Kulturës, duke përdorur një sërë epitetesh dhe krahasimesh të forta për mënyrën se si e drejton sipas tij institucionin.
“Këtë sukses me kulturën vetëm Babua e ka arritur! U qamë për Margaritnë, që na vraftë Zoti, na vraftë!”, shkruan ai.
Një pjesë e veçantë i kushtohet edhe zhvillimeve të pritshme politike gjatë vjeshtës.
Gjekmarkaj ironizon zërat për ndryshime në qeveri dhe lëvizje të mundshme brenda Partisë Socialiste, duke sjellë në shkrim edhe emra të tjerë të politikës shqiptare.
Ai përmend një bisedë imagjinare me “Ditmarin”, i cili sipas tij kishte një plan për rrëzimin e “Babos”, ndërsa ironizon edhe skenarët për zëvendësime në qeveri.
Në një tjetër pjesë, Gjekmarkaj sjell në vëmendje edhe Erjon Malajn, të cilin e përshkruan në mënyrë satirike si të shqetësuar për të ardhmen e tij politike.
“Tejet i mërzitur Erjon Malaj trokiti në dyert e ‘Kronikës’, rënkonte e ndukte leshrat… më bëte të blej dy kostume të Pjeter Kardeni, ankohej, nuk po më bie t’i përdor kurrë, më ktheni lekët, merrni kostumet, ofshantë!”, shkruan Gjekmarkaj.
Në fund, ai e mbyll shkrimin me një tjetër dozë ironie, duke e lënë lexuesin të vendosë nëse ajo që ka lexuar është lajm apo fantazi.
“Këshillë për lexuesit: Kronika mund të lexohet rresht për rresht, nga fundi për të shkuar në fillim, nga e mbara dhe nga e kundërta, si e vërtetë por edhe si fantazi, si lajm por edhe si buzëqeshje në këto ditë zhegu ku nuk buzëqesh njeri edhe po t’i lutesh me lek!”
Shkrimi i Gjekmarkajt është një koment satirik mbi politikën shqiptare, ku përmes humorit dhe ironisë ai prek zhvillimet e fundit, përplasjet brenda opozitës, pritshmëritë për ndryshime në qeveri dhe figurat politike që pritet të jenë në qendër të vëmendjes gjatë vjeshtës.
