Gara për Bashkinë e Tiranës në zgjedhjet e vitit 2027 mund të kthehet në një prej sfidave më interesante brenda Partisë Socialiste.
Në njërën anë është Ogerta Manastirliu, emri që është mbështetur nga kryeministri Edi Rama dhe që është parë publikisht pranë tij në aktivitetet e PS-së. Në anën tjetër është Erion Braçe, i cili tashmë e ka bërë të qartë se kërkon të jetë pjesë e garës dhe se nuk ka ndërmend të presë një “njoftim” nga strukturat e partisë për të nisur fushatën.
Braçe e ka artikuluar hapur ambicien e tij për Tiranën dhe ka deklaruar se do t’i shkojë garës deri në fund. Ai ka kërkuar gjithashtu që kandidati socialist të përcaktohet përmes një procesi brenda partisë dhe jo thjesht përmes një vendimi të marrë paraprakisht.
Por pyetja që shtrohet tani është nëse Braçe mund të përballet realisht me një kandidaturë të mbështetur nga Rama.
Braçe, “opozitari” brenda mazhorancës
Erion Braçe prej kohësh ka ndërtuar një profil disi të ndryshëm nga ai i shumë deputetëve të mazhorancës. Kritikat ndaj problemeve të qeverisjes, shërbimeve publike dhe mënyrës së funksionimit të institucioneve e kanë bërë shpesh një zë kritik edhe brenda kampit socialist.
Në rastin e Tiranës, ky profil mund të jetë një avantazh, por njëkohësisht edhe një rrezik.
Avantazh, sepse Braçe mund të pretendojë se e njeh nga afër problematikën e qytetit dhe se ka qenë prej kohësh në kontakt me banorët.
Rrezik, sepse një garë e brendshme me një kandidat që ka mbështetjen e drejtuesit të PS-së do ta vendoste atë përballë një strukture të konsoliduar politike.
Braçe ka nisur prej kohësh të flasë për problemet e Tiranës dhe, sipas deklarimeve të tij, ka zhvilluar takime në terren, duke u fokusuar te rrugët, lagjet, pastërtia, gjelbërimi dhe shërbimet publike. Ai thotë se nuk po pret të marrë një sinjal për të nisur punën.
Manastirliu, avantazhi i mbështetjes së Ramës
Në krahun tjetër qëndron Ogerta Manastirliu.
Avantazhi kryesor i saj në këtë përballje është pikërisht mbështetja politike që gëzon nga Edi Rama dhe drejtimi i strukturave të PS-së në Tiranë.
Rama e ka mbështetur publikisht Manastirliun si një figurë të përshtatshme për drejtimin e kryeqytetit.
Nëse kjo mbështetje shndërrohet në një kandidaturë zyrtare të PS-së, Manastirliu do të kishte përballë Braçes një avantazh të rëndësishëm organizativ, strukturat e partisë, drejtuesit lokalë dhe mbështetjen e lidershipit.
Por politika nuk është gjithmonë vetëm çështje strukturash. Braçe mund të kërkojë ta kthejë garën në një përballje mes dy modeleve: kandidati i mbështetur nga lidershipi dhe kandidati që kërkon të dalë nga baza socialiste dhe kontakti me qytetarët.
A mund të ndahet PS-ja në dy kampe?
Kjo është pyetja më e madhe që mund të prodhojë kjo përballje.
Nëse Braçe vazhdon ta mbajë të hapur kandidaturën dhe nëse Manastirliu vijon të shihet si zgjedhja e preferuar e lidershipit, gara mund të marrë formën e një përplasjeje të brendshme.
Një pjesë e socialistëve mund të rreshtohet pas Manastirliut, ndërsa një tjetër mund të shohë te Braçe një kandidat më të afërt me bazën dhe me problematikat konkrete të Tiranës.
Megjithatë, është ende herët të flitet për një ndarje të mirëfilltë të PS-së në dy kampe. Për momentin bëhet fjalë për dy emra dhe dy qasje të ndryshme brenda së njëjtës forcë politike.
Vetë Braçe ka kërkuar që socialistët të mos përballen thjesht me një kandidat të “njoftuar”, por të kenë mundësi të marrin pjesë në përzgjedhje. Sipas tij, PS-ja ka kohë të zhvillojë një proces sipas rregullave dhe statutit të saj.
Kush mund ta fitojë Tiranën?
Manastirliu ka avantazhin e mbështetjes së lidershipit të PS-së dhe të një strukture të fuqishme politike pas saj. Braçe, nga ana tjetër, po përpiqet të ndërtojë një profil të bazuar te terreni, kritikat ndaj problematikave të qytetit dhe një mesazh se kandidati duhet të zgjidhet përmes një procesi më të hapur.
Nëse gara vendoset vetëm nga struktura dhe vendimmarrja politike, avantazhi do të ishte në krahun e Manastirliut.
Nëse PS-ja vendos të hapë një garë reale dhe matja bëhet mbi mbështetjen që secili kandidat ka në terren, atëherë Braçe mund të ketë hapësirë të fortë për të konkurruar.
Por ekziston edhe një skenar i tretë, që gara të mos shkojë deri në përplasjen finale dhe partia të gjejë një mënyrë për të shmangur një ndarje të fortë të brendshme.
Ajo që duket e sigurt është se Tirana mund të jetë prova më e madhe e unitetit të PS-së përpara zgjedhjeve të 2027-ës.
Dhe nëse Braçe nuk tërhiqet, përballja me emrin e mbështetur nga Rama mund të kthehet në një betejë jo vetëm për Bashkinë e Tiranës, por edhe për mënyrën se si vendoset kandidati brenda Partisë Socialiste./ E Vërteta.al
