Për herë të parë, Edi Rama ka folur hapur për largimin e tij të ardhshëm nga drejtimi i Partisë Socialiste. Një deklaratë që, e marrë veçmas, mund të duket si një reflektim për të ardhmen, por që vjen në një moment politik veçanërisht të ngarkuar për mazhorancën.
Rama ka bërë të qartë se nuk synon të zgjedhë vetë pasardhësin e tij në krye të PS-së dhe se, kur të vijë momenti për të dorëzuar drejtimin, do ta lërë garën të hapur. Ai ka folur gjithashtu për largimin nga drejtimi i partisë, duke nënvizuar se do të mbetet anëtar i saj.
Por ajo që e bën deklaratën më të rëndësishme është momenti kur ajo vjen.
Shqipëria është prej më shumë se 100 ditësh e përfshirë në protesta, ndërsa mazhoranca po përballet njëkohësisht me një presion të fortë nga drejtësia. Një numër ministrash, ish-zyrtarësh dhe kryetarësh bashkish të zgjedhur nën siglën socialiste kanë përfunduar në procese hetimore apo në dyert e institucioneve të drejtësisë.
Në këtë klimë, fjalia e Ramës për largimin nga drejtimi i PS-së merr një peshë tjetër politike.
A është thjesht një deklaratë për një të ardhme ende të largët, apo Rama po nis të përgatisë terrenin për një fazë tjetër të karrierës së tij politike?
Kjo është pyetja që lind pas deklaratës së kryeministrit.
Rama nuk ka njoftuar largimin e tij të menjëhershëm dhe nuk ka vendosur një afat për dorëzimin e drejtimit të PS-së. Përkundrazi, ai ka deklaruar se ka ende një mision politik për të përfunduar, veçanërisht në raport me objektivin e integrimit të Shqipërisë në Bashkimin Europian.
Megjithatë, fakti që deri tani nuk kishte folur publikisht në këtë mënyrë për pasardhësin dhe për momentin kur do të largohet nga drejtimi i partisë, e bën deklaratën të rëndësishme.
Sidomos sepse Edi Rama e ka drejtuar Partinë Socialiste prej vitit 2005 dhe gjatë këtyre viteve ka qenë figura qendrore e saj. Çdo diskutim për largimin e tij nga drejtimi nuk është thjesht një çështje personale, por prek drejtpërdrejt ekuilibrat e ardhshëm brenda PS-së.
Rama nuk dha një emër. Duke thënë se nuk do ta zgjedhë vetë pasardhësin, kryeministri lë të hapur një garë të ardhshme brenda partisë. Nëse kjo garë do të vijë pas largimit të tij, ajo mund të ndryshojë ndjeshëm raportet e forcës brenda PS-së.
Në një parti ku për vite me radhë vendimmarrja politike ka qenë e lidhur fort me figurën e Ramës, ideja e një gare reale për pasardhësin hap një kapitull të ri.
Por deklarata mund të lexohet edhe në një tjetër mënyrë.
Rama mund të jetë duke matur pulsin e socialistëve.
Në një moment kur partia përballet me presion të jashtëm për shkak të protestave dhe me tronditje të brendshme për shkak të përballjes së disa prej figurave të saj me drejtësinë, një deklaratë e tillë mund të shërbejë edhe si test politik se si reagon baza socialiste ndaj idesë së një PS-je pa Ramën në krye?
Kush do të kërkojë të jetë pasardhësi? A do të ketë një garë të vërtetë? A do të jetë partia në gjendje të prodhojë një figurë të re drejtuese pa ndërhyrjen e Ramës? Dhe mbi të gjitha, çfarë do të ndodhë me pushtetin politik të PS-së nëse një ditë Rama nuk është më kryetar i saj?
Janë pyetje që deklarata e djeshme nuk i përgjigjet, por që për herë të parë i vendos në tryezën politike.
Dhe nëse deri dje debati ishte se kush mund ta zëvendësojë atë një ditë, tashmë pyetja është edhe më e madhe, kur do të vijë ajo ditë dhe në çfarë gjendjeje do të jetë Partia Socialiste kur Rama të vendosë të dorëzojë drejtimin?
