Karoline Leavitt po largohet nga posti i sekretares së shtypit të Shtëpisë së Bardhë, por jo nga rrethi i Donald Trump. Vendimi i 28-vjeçares për t’u tërhequr pas lindjes së fëmijës së saj të dytë i hap presidentit një problem të ri: kush mund të zëvendësojë një prej zërave më besnikë dhe më agresivë të administratës së tij?
Leavitt nuk ishte thjesht zëdhënësja e Trump. Në një kohë relativisht të shkurtër, ajo u shndërrua në një prej figurave më të besuara të presidentit dhe në një nga mbrojtëset më të zjarrta të politikave të tij.
Largimi i saj, i njoftuar të mërkurën, lidhet me arsyet familjare. Pas lindjes së vajzës së saj të dytë, më 1 maj, Leavitt tha se kuptoi se detyra kërkonte një angazhim dhe kohë që nuk mund t’ua kushtonte më në të njëjtën masë fëmijëve të saj.
Megjithatë, Trump nuk duket se dëshiron ta humbasë plotësisht një nga bashkëpunëtoret e tij më të afërta. Presidenti e ka cilësuar Leavitt si një nga ndihmëset e tij më të besueshme dhe ajo pritet të vazhdojë të ketë një rol si këshilltare e jashtme.
Pse është kaq e vështirë të zëvendësohet?
Detyra e sekretarit të shtypit në administratën Trump nuk është një pozicion tradicional.
Trump ndërhyn drejtpërdrejt në debatet publike, ndryshon shpesh tonin e mesazheve politike dhe komunikon vazhdimisht përmes rrjeteve sociale, intervistave dhe deklaratave spontane.
Leavitt kishte një avantazh të rëndësishëm: e njihte mirë mënyrën se si komunikon Trump dhe dinte të fliste me gjuhën e bazës së tij politike.
Në konferencat për shtyp, ajo shpesh nuk ndiqte modelin tradicional të një zëdhënëseje që thjesht përgjigjet ndaj pyetjeve të gazetarëve. Përkundrazi, ajo i kthente shpesh pyetjet në përballje politike, duke kundërshtuar gazetarët dhe duke mbrojtur drejtpërdrejt presidentin.
Kjo e bëri një figurë shumë të preferuar nga mbështetësit e Trump.
Përplasjet me median
Një prej gjurmëve më të dukshme të Leavitt në Shtëpinë e Bardhë ishte edhe ndryshimi i marrëdhënies së administratës me median.
Gjatë mandatit të saj, Shtëpia e Bardhë mori më shumë kontroll mbi mënyrën se si organizoheshin vendet e gazetarëve në aktivitetet presidenciale dhe në Air Force One. Në hapësirat tradicionale të medias u përfshinë edhe transmetues, podkasterë dhe figura të mediave konservatore.
Kjo solli kritika nga organizatat tradicionale të medias, të cilat e konsideruan këtë qasje si një përpjekje për të kufizuar rolin e gazetarëve të akredituar.
Një nga përplasjet më të bujshme ishte ajo me Associated Press.
Agjencia u përjashtua nga disa aktivitete të Shtëpisë së Bardhë pasi nuk pranoi të ndryshonte udhëzuesin e saj editorial lidhur me emërtimin e Gjirit të Meksikës, pasi Trump vendosi ta quante “Gjiri i Amerikës”.
Një zë që Trump i besonte
Leavitt kishte një tjetër avantazh që mund të jetë shumë më i vështirë për t’u gjetur te pasardhësi i saj: aksesin dhe besimin e drejtpërdrejtë të presidentit.
Ajo ishte shpesh pranë Trumpit gjatë momenteve të rëndësishme dhe kishte mundësinë të kuptonte se çfarë kërkonte presidenti përpara se mesazhi të bëhej publik.
Për këtë arsye, roli i saj shkonte përtej atij të një zëdhënëseje. Leavitt ishte një ndërmjetëse mes Trumpit, administratës dhe medias.
Nëse presidenti zgjedh një person jashtë rrethit të tij të ngushtë, pasardhësi mund ta ketë të vështirë të fitojë menjëherë të njëjtin autoritet.
A do ta marrë Trump vetë rolin?
Një prej skenarëve që mund të hapet pas largimit të Leavitt është një rol edhe më i madh i vetë Trumpit në komunikimin publik.
Presidenti amerikan tashmë është një prej politikanëve më aktivë në komunikimin direkt me publikun. Postimet e tij, intervistat dhe daljet spontane shpesh marrin më shumë vëmendje sesa një konferencë tradicionale për shtyp.
Por kjo nuk e zgjidh problemin.
Një sekretar shtypi duhet të përballet çdo ditë me dhjetëra pyetje, të shpjegojë vendimet e administratës dhe të menaxhojë marrëdhënien me gazetarët.
Leavitt e kishte kthyer këtë detyrë në një rol politik, duke përdorur shpesh të njëjtën gjuhë dhe të njëjtin ton si presidenti.
Për mbështetësit e Trumpit, Leavitt pritet të mbetet një figurë e rëndësishme e lëvizjes MAGA. Për kritikët e saj, ajo do të mbahet mend për përplasjet e forta me median dhe për një Shtëpi të Bardhë që kërkoi më shumë kontroll mbi mënyrën se si gazetarët raportonin aktivitetin e presidentit.
Por, pavarësisht këndvështrimit, largimi i saj i krijon Trumpit një problem të qartë.
Presidenti duhet të gjejë dikë që jo vetëm të flasë në emër të tij, por që të kuptojë dhe të përcjellë stilin e tij politik.
Dhe pikërisht kjo mund të jetë pjesa më e vështirë e zëvendësimit të Karoline Leavitt.
